میکرونیدلینگ سطحی (جهت جوانسازی اولیه و حداکثر تا عمق ۰/۵ میلی متر)روی اپیدرم کانال های بسیار ریزی ایجاد می کنند که باعث میشود فاکتورهای رشد از کراتینوسیتها آزاد شده وفعالیت آنها در اپیدرم افزایش یابد.

میکرونیدلینگ عمقی(جهت جوانسازی پیشرفته،اسکارها، استریا...از عمق ۰/۵ تا حداکثر ۳ میلی متر)فرایند بهبود زخم موجب می شود کراتینوسیتها و فیبروبلاستها تحریک گردند،که نتیجه آن افزایش میکرونیدلینگ فعالیت TGF-B3 و افزایش رشد ونمو سلول های اپیدرم ،کلاژن ،الاستین وGAG( گلیکوزآمین گلیکان)می باشد.

موارد منع مصرف دائم

درمان در موارد زیر نمی بایست انجام گیرد:

واکنش های آلرژیک به مواد مورد استفاده

بیماری های پوستی (مانند کلوئید،کهیر و...)

سرطان پوست

مشکلات گردش خون

هموفیلی

مصرف کومارین ها یا دیگر داروهای ضدانعقادخون

دیابت

صرع

بیماری های مربوط به سیستم ایمنی بدن

موارد منع مصرف موقت:

سرماخوردگی

عفونت های تب زا یا بیماری های عفونی

مصرف الکل یا مواد مخدر

مصرف آنتی بیوتیک ها

بارداری وشیردهی

تبخال

ورم ملتحمه

پس از انجام جراحی زیبایی (توصیه می شود حداقل یک سال بین جراحی زیبایی و میکرونیدلینگ فاصله باشد).

پس از شیمی درمانی یا پرتودرمانی (توصیه می شود حداقل ۸ ماه بین شیمی درمانی یا پرتو درمانی با میکرونیدلینگ فاصله باشد)

پس از انجام IpLیا لیزر درمانی، میکرودرم ابریژن یا درمان با استفاده از اسیدهای میوه(توصیه می شود حداقل یک هفته بین این درمان ها با میکرونیدلینگ فاصله باشد‌). عوارض جانبی

همانندتمام درمان ها،میکرونیدلینگ نیز ممکن است عوارض جانبی درپی داشته باشد،اما این عوارض معمولا ۷۲ ساعت پس از درمان رفع خواهند شد.

این عوارض عبارتند از:

قرمزی و تورم:درطول روزهای اول پس از درمان ممکن است تورم وقرمزی درپوست ایجاد شود. دلیل این امر آن است که نفوذ سوزن به داخل پوست باعث ایجاد کانال های بسیار ریز در پوست شده که طی فرایند بهبود پس از درمان برطرف خواهد شد.زخم های کوچک ایجاد شده بلافاصله بسته شده و حدود ۳ ساعت پس از درمان می توان از لوازم آریشی استاندارد استفاده نمود.

کلوئید: اگر پوست بیمار مستعد کلوئید سازی باشد،زخم های بسیار ریزی که حین درمان در پوست ایجاد میشود ممکن است منجر به بروز کلوئید در پوست گردد‌.

هایپرپیگمنتیشن:درصورت قرارگرفتن در معرض آفتاب پس از درمان، ممکن است هایپر پیگمنتیشن ایجاد شود، اگر چه احتمال آن بسیار کم است .استفاده از کرم ضدآفتاب با spfبالای ۳۰ می تواند از بروز آن جلوگیری کند.

تبخال:درصورتی که بیمار سابقه تبخال داشته باشد انجام میکرونیدلینگ ممکن است باعث ایجاد این ضایعه شود.استفاده از داروهای پیشگیری کننده (ضد تبخال)می تواند در جلوگیری از بروز آن موثر باشد.

میکرو نیدلینگ چیست؟

میکرونیدلینگ(percutaneous collagen induction therapy)که به درمان تحریک کلاژن سازی یاpCI نیز معروف است نوعی روش تحریک مکانیکال جهت ترمیم آسیب های ساختاری پوست است که منجر به بازسازی بافت آسیب دیده وتغییر یافته می گردد.هدف این درمان ،بهبود ظاهر و عملکرد پوست می باشد.

طی فرایند میکرونیدلینگ با استفاده از سوزن های بسیار ریز،میلیون ها میکروکانال در اپیدرم و درم ایجاد می گردد.

وارد کردن سوزن ها به داخل پوست ،باعث افزایش انتشار فاکتورهای رشد از فیبروبلاست ها ،پلاکت های خونی و بهبود عملکرد فاکتورهای رشد alphaوbeta می گردد. این فرایند منجر به افزایش تولید کلاژن و الاستین توسط فیبروبلاست ها می شود. کراتینوسیت ها نیزبه محل نیدلینگ در اپیدرم منتقل شده و در آنجا تکثیر می شوند و در نتیجه باعث افزایش ضخامت اپیدرم می گردند.

دراین روش نفوذ سوزن به داخل پوست می بایست به حدی باشد که خونریزی های ظریف داخل پوستی ایجاد گردد(pain point bleeding).در میکرونیدلینگ اپیدرم سوراخ میشود اما تخریب نمی شود. بنابراین اپی تلیال در مدت زمان کوتاهی بازسازی شده ودر نتیجه دوران نقاهت پس از درمان بسیار کوتاه خواهد بود.

مزایای میکرونیدلینگ چیست؟

  • کاهش ریسکpH
  • قابل استفاده برای تیپ های پوستی متفاوت(Fitzpatrick I-v)
  • بسته شدن سریع کانال های ایجاد شده و ریسک پایین
  • دوره نقاهت کوتاه مدت
  • افزایش ضخامت اپیدرم
  • افزایش فاکتورهای رشد،کلاژن،الاستین